Mounjaro (tirzepatide): werking, afvallen, bijwerkingen, dosering en kosten

Tirzepatide werkt op twee receptoren tegelijk: die van GLP-1 en die van GIP, twee darmhormonen die na een maaltijd vrijkomen. Via die receptoren vertraagt het de maaglediging, dempt het het hongergevoel in de hersenen en laat het de alvleesklier meer insuline afgeven als de bloedsuiker stijgt. Semaglutide, de stof in Ozempic en Wegovy, doet alleen het GLP-1-deel. De tweede route verklaart waarom Mounjaro in vergelijkende studies meer gewicht laat verliezen en de bloedsuiker sterker verlaagt.

Het effect op de eetlust merken de meeste mensen al in de eerste week na de eerste injectie: sneller vol zitten en minder aan eten denken. Op de weegschaal duurt het langer. Tirzepatide heeft een halfwaardetijd van ongeveer vijf dagen, dus pas na vier weken staat de spiegel in het bloed op een vast niveau, en de eerste vier weken zit je bovendien op de lage startdosis van 2,5 mg. Reken op de eerste duidelijke kilo's na vier tot acht weken en op het volle effect pas na een jaar of langer, omdat de dosis stap voor stap omhoog gaat.

In de SURMOUNT-1 studie kregen 2.539 volwassenen met overgewicht zonder diabetes 72 weken lang tirzepatide of een placebo. Het gemiddelde gewichtsverlies was 15 procent op 5 mg, 19,5 procent op 10 mg en 20,9 procent op 15 mg, tegen 3,1 procent met placebo. Meer dan de helft van de deelnemers op de hoogste dosis verloor minstens twintig procent van het lichaamsgewicht. Bij mensen met diabetes type 2 valt het gewichtsverlies lager uit, gemiddeld rond de tien tot vijftien procent, terwijl het HbA1c met ruim twee procentpunten daalt.

De ervaringen van gebruikers passen bij die cijfers. In de eerste maanden gaat het gewicht bij de meesten gestaag omlaag, met een tot twee kilo per week in het begin. Vaak volgt na een half jaar tot een jaar een plateau, waarna verdere daling alleen nog met een hogere dosis of met meer aandacht voor voeding en beweging komt. Wie stopt, komt meestal weer aan: in de SURMOUNT-4 studie kwam van het verloren gewicht na een jaar zonder tirzepatide ongeveer twee derde terug. Mounjaro is dus geen kuur maar een behandeling, en dat is de belangrijkste ervaring die gebruikers achteraf delen.

De meeste bijwerkingen komen van de vertraagde maaglediging. Misselijkheid, diarree, verstopping, verminderde eetlust, boeren, een opgeblazen gevoel en soms braken staan in de bijsluiter als zeer vaak of vaak. Ze zijn het sterkst in de eerste weken en in de dagen na elke dosisverhoging en zakken bij de meeste mensen daarna weer. Kleinere porties, vet en alcohol beperken en langzaam eten helpen. Een rode plek of jeuk op de prikplaats komt ook voor. Wie naast Mounjaro insuline of een sulfonylureumderiaat gebruikt, kan een te lage bloedsuiker krijgen; alleen Mounjaro geeft dat vrijwel nooit.

Voor de lange termijn zijn er vier dingen om te weten. Een ontsteking van de alvleesklier is zeldzaam maar ernstig: hevige buikpijn die naar de rug trekt is een reden om direct te bellen. Galstenen komen vaker voor bij snel afvallen, met welk middel dan ook. Haaruitval en vermoeidheid worden door gebruikers vaak genoemd; ze horen meestal bij het snelle gewichtsverlies zelf en herstellen zodra het gewicht stabiel is. En de zeldzame oogaandoening NAION, die het Europese geneesmiddelenagentschap in 2025 voor semaglutide als bijwerking erkende, is voor tirzepatide niet vastgesteld, al wordt het in de gaten gehouden. Twee praktische punten tot slot. Mounjaro en alcohol gaan samen, maar alcohol valt zwaarder op een trage maag en verhoogt het risico op een lage bloedsuiker bij diabetes. En omdat de maag trager leegt, kan de anticonceptiepil de eerste vier weken na de start en na elke dosisverhoging minder goed worden opgenomen; de bijsluiter adviseert in die weken een extra voorbehoedsmiddel.

Het schema is voor iedereen hetzelfde. Je begint vier weken met 2,5 mg per week, een dosis die vooral bedoeld is om de maag te laten wennen. Daarna ga je naar 5 mg, en als dat nodig en verdraagbaar is in stappen van 2,5 mg omhoog: 7,5, 10, 12,5 en maximaal 15 mg, met telkens minstens vier weken tussen twee stappen. De onderhoudsdoses zijn 5, 10 en 15 mg; 7,5 en 12,5 mg zijn tussenstappen. Niet iedereen hoeft naar de top: wie op 5 of 7,5 mg goed afvalt zonder veel klachten, blijft daar. De KwikPen bevat vier weekdoses van één sterkte. Je prikt op een vaste dag, op elk moment van de dag, met of zonder eten, in de buik, het bovenbeen of de bovenarm, en wisselt de plek af. Een vergeten dosis mag je tot vier dagen later alsnog nemen; daarna sla je hem over. De pen bewaar je in de koelkast, maar hij mag tot 21 dagen buiten de koelkast blijven, mits onder 30 graden. Op onze productpagina's voor Mounjaro 2,5 mg, 5 mg en 7,5 mg staat per sterkte wat je in die fase mag verwachten. De sterktes 10, 12,5 en 15 mg bestaan, maar leveren wij niet.

Mounjaro wordt in Nederland niet per maand maar per pen verkocht, en één pen is vier weken. Afhankelijk van de sterkte betaal je ruwweg 250 tot 400 euro per pen, dus per maand; de lage startdosis is het goedkoopst en 15 mg het duurst. Daarmee is Mounjaro ongeveer twee tot drie keer zo duur als Ozempic. In België spreekt men van de prijs in plaats van de kosten, en de bedragen liggen in dezelfde orde. De actuele prijs per sterkte staat op de productpagina's.

Ozempic en Wegovy bevatten semaglutide, Saxenda liraglutide: alle drie werken alleen op GLP-1. In de rechtstreekse vergelijking met Wegovy verloor de Mounjaro-groep ongeveer zes procentpunten meer gewicht, en tegenover Ozempic 1 mg was het verschil bij diabetes nog groter. Saxenda moet dagelijks gespoten worden en geeft het minste gewichtsverlies van de vier. Het volledige overzicht van verschillen in werking, bijwerkingen en kosten staat in ons artikel Mounjaro of Ozempic.